مستر جولیان

همیشه در دنیای غربی ها بایستی یک نفر ابزار انجام کاری برای رسیدن به اهدافی بلند مدت بشود.

این را من نمی گویم بلکه تاریخ آن ها همین را ثابت کرده است.

در بین سیاسیون غرب کافیست که یک جمع نقشه ی کاری را  بکشند بعدش هم چیزی که به وفور پیدا

می شود آدم مورد دار است تا به آن اضافه کنند تا در موقع دلخوه نیز ابزاری برای محاکمه اش داشته باشند

حکایت و جنجال های سایت ویکی لیکس و جوليان استانژ بدبخت هم همین است.

***

آشپزی این قهوه خانه ی غربی ها به این منوال بود که سایت ویکی لیکس و جوليان استانژ  را

 رو می کنند اطلاعاتی را که دیگر به دردشان نمی خورد و دنیا را در مقابل سایر جنایت هایشان تکان نمی

داد به واسطه ی او سایتی را را اندازی می کنند تا به مردم دنیا بگویند که درغرب آزادی بیان وجود دارد .

همه و اهالی سیاست بهتر می دانند که اگر اطلاعات محرمانه ای از دولت و بخصوص جنایت های غربی

ها که عموماْ طبقه بندی است آن هم توسط شخصی بنان جولیان لو برود تنها چیزی که باقی نخواهد ماند

مستر جولیان نیست بلکه تمام خاندان و حتی دوستان وی نیز خواهد بود چرا که آن ها نقشه های

شومشان حتماْ تکان دهند تر از بمباران های اتمی است.

فرمول اگر این چنین نباشد دور از این هم نخواهد بود...« یک سایت +یک آدم مورد دارد+انتشار آنلاین

اطلاعاتی غیر منطقی = می شود با ایجاد محبوبیت برای گردانندگان سایت که اگر کمی قضیه بودار بشود

محاکمه هم به آن اضافه می شود تا محبوبیت به حد اعلاء خود برسد و بعد شروع می کنند به انتشار

یکسری اخبار و اسناد غیر واقعی تا به واسطه ی آن امتیاز بگیرند و ...

داستان ویکی لیکس همین است ساده و برنامه ریزی شده.